ทำไมเธอถึงไม่ร้องไห้เสียใจบ้างล่ะ
> >ทำไมเธอไม่เศร้าโศกเท่าที่เธอต้องการนะ
> >เธอจะทำหน้าเข้มแข้งแล้วบอกว่า เพราะมันไม่ได้มีอะไรดีขึ้นมานี่
> >เพื่อะไร
> >แล้วยังมองออกไปไกล พร้อมทั้งพูดว่า มองวันหน้าดีกว่า
> >เวลาต่างๆทำไมเธอถึงชอบปลีกตัวอยุ่คนเดียวล่ะ
> >แล้วเธอหัวเราะเสียงดังทุกครั้ง แต่ก็หยุดไปเร็วบ่อยๆ
> >
> >...ทำไมไม่มีใครมองเห็นรอยยิ้มของเธอที่มีดวงตาที่เหนื่อยล้าทุกที
> >...ทำไมมีแต่ฉัน...ที่เห็นและรู้อยุ่คนเดียว..
> >
> >ทุกๆที ทุกๆครั้ง ที่ส่องกระจกกันนะ V_V
> >
> >- - ยาก ไม่ใช่เหรอ ในการจะกระทำอะไรๆก็ตาม
> >บางทีมันขาดความ"เป็นธรรมชาติ"ไป
> >ขาด ความเป็นตัวของตัวเอง
> >เหนื่อยล้า แต่ก็ต้อง "ฝืน"ยิ้ม^^"
> >แม้จะบอกว่าบางอย่างควรทำอย่างที่อยากทำ
> >บางอย่าง ควรพูด เพื่อให้คนอื่นเข้าใจเรา...
> >แต่หาก..พูดไป ก็จะถูกหาว่า"เห็นแก่ตัว เอาแต่ใจ"ล่ะ
> >ก็เพราะไม่ใช่คิดถึงความรุ้สึกของคนอื่นหรอกเหรอ ถึงไม่อยากทำ
> >และไหนจะบางทีที่เป็น"เด็กดี"
> >เมื่อสักวัน ที่เราอยากลองบอกว่าตัวเราต้องการอะไร
> >ที่มันอาจตรงข้ามกับสิ่งที่คนอื่นต้องการมานั้น
> >เราก็จะถูกมองว่าเป็น"เด็กดื้อ"ขึ้นมาทันที
> >แล้วควรทำยังไงล่ะ เมื่อเกิดความอึดอัด
> >ทำยังไงเมื่ออยากบอกสิ่งที่อยุ่ในใจ...
> >นอกจากทำเป็นรับได้ทุกอย่าง..
> >
> >ไม่ใช่เด็กดีอะไรเลย เพียงแค่เด็กธรรมดา
> >ที่มีความต้องการ และมีสิ่งที่อยากได้บ้าง
> >มีสิ่งที่คิดเอง หรือสิ่งที่ไม่เข้าใจเหมือนกัน
> >
> >เริ่มโตเริ่มคิด...เหมือนยิ่งทำอะไรไม่ได้..
> >ไม่อยากโต ไม่อยากเป็นผู้ใหญ่
> >เรื่องบางเรื่องก็อยากทำเป็นไม่เข้าใจ
> >.....หากนับวันก็ต้องใส่หน้ากากสีไม่เป็นไร
> >รูปทรงยิ้ม ที่ทำด้วยการพยายามฝืนทน...
> >
> >
> >แค่ลองเขียนจากเรื่องของเด็กบางคนที่เผลอคิดว่ามีแต่เธอ...
> >หลายคนก็เป็นยังงี้ ที่ต้องหัดสวนกระแส เพื่อความสบายใจของคนอื่น
> >แล้วก็นะ มีคติประจำใจว่า"ไม่เป็นไร"
> >ไม่รุ้เหมือนกันโลกที่ถูกสอนแต่เด็กว่าโลกนี้ยังมีอะไรอีกเยอะสวยงาม
> >และมีนิทานที่แสนประทับใจ ความฝันที่ดูดี
> >นั้นจะตรงข้ามกับโลกความจริง..
> >
> >หากถูกสอนแต่แรกให้"เข้าใจ" คงดีกว่า
> >ถูกสอนทีหลัง"ให้อดทนและต้องพยายาม"
edit @ 2007/06/08 11:41:39
