คนที่ใกล้ชิดกันมาก มักไม่ทันสังเกต
ความผิดปกติที่เกิดขึ้น ของ กั น แ ละ กั น
หลายๆ ครั้งที่เราเผลอทำให้ใครบางคน
เกิดความน้อยใจแล่นเป็นริ้วๆ ขึ้นไปที่ดวงตา
และหลายครั้งที่มี -น้ำใสๆ- ของใครบางคน
เอ่อ ล้น อยู่ ที่ ดวง ตา
แต่เราไม่ทันสังเกตว่ามีอะไรบางอย่างที่ไม่เหมือนเดิม

นาทีนั้น....เราไม่มีทางที่จะรู้ได้เลยว่า
ความน้อยใจในขณะนั้น
กำลังจะขยายตัวกลายไปเป็นอะไรหรือไม่
และในความเงียบงันนั้น.............
อาจจะเป็นการที่ใครสักคนกำลังแบกปัญหาภาระอันหนักอึ้ง
ที่อยากให้มีใครสักคนมาช่วยแบ่งเบา
หรืออาจหมายถึงการรอฟังคำถามบางคำถาม เช่น..
เหนื่อยไหม....มีอะไรในใจหรือเปล่า
หรือให้ช่วยอะไรได้ไหม
กับบางคน...ก็แค่อยากได้ยินคำถามให้ชื่นใจ
เป็นความรู้สึกอบอุ่นในหัวใจ

คงเป็นเรื่องที่ดี
ถ้าเราได้มีเวลาหันไปมองคนข้างๆของเรา
ด้วยความใกล้ชิดเท่าเดิม บ่อยเท่าเดิม
แต่มองลึกลงไปกว่าเดิม....
เราอาจมองเห็นอะไรบางอย่างที่แปลกไปชัดเจนขึ้น
อาจทำให้เรารู้ว่า....ต้องรีบทำอะไร
เพื่อที่จะให้ทุกอย่าง กลับไปเป็นเหมือนเดิม.......

จากหนังสือ ห้องนั่งเล่นของความรัก....ลูกปัด