คุณกำลังมองข้ามสิ่งที่มีค่าที่สุดอยู่หรือเปล่า?

บางทีสิ่งที่เราเห็นอยู่ทุกวัน . . .

เราก็คิดว่าเราก็ต้องเห็นอยู่อย่างนั้นตลอดไป

ไม่เคยคิดว่าสิ่งนั้น สำคัญกับเรา . . .

มองไม่เห็นแม้แต่ค่าของๆ สิ่งนั้น

เหมือนกับการที่เราเห็นหน้าใครอยู่ทุกวัน

คนๆ นั้นวิ่งตามคอยใส่ใจเราอยู่ทุกวัน

เราก็มักจะดูว่าใครคนนั้น เป็นคนงี่เง่า น่ารำคาญ

จนวันนึงถ้าเราต้องสูญเสียใครคนนั้นไป

เราอาจจะรู้สึกเสียใจและเสียดาย

เราอาจจะต้องการเรียกร้องให้เค้ากลับมาเหมือนเดิม

หรือ บางทีเราก็อาจจะรู้สึกว่าดีใจที่เราได้มีชีวิตที่ปราศจากความน่ารำคาญ

แต่จะมีใครที่รู้สึกหรือ นึกถึง ความรู้สึกของคนที่เป็นฝ่ายให้บ้าง

บางทีสิ่งที่เค้าให้อาจไม่ได้ตั้งใจทำให้เรารำคาญ

แต่ที่เค้าทำไปเพราะ รักเราจริงๆ และ เป็นห่วงเราจริงๆ

เหมือนความรักของพ่อแม่ ความรักของเพื่อนสนิทที่เรามีอยู่

เหมือนความรักของใครอีกหลายคนที่ให้เราด้วยความจริงใจ

เราเคยคิดบ้างไหมว่าเราดูแลความรู้สึกของเค้าดีพอหรือยัง?

เราให้ความสำคัญถูกคนหรือเปล่า?

เราให้ความสำคัญกับคนที่ให้วัตถุมากกว่าความรู้สึกหรือเปล่า?

สิ่งที่สำคัญมักมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า แต่ต้องมองด้วยหัวใจ

แต่เรามักจะไม่ใช้หัวใจมองคนที่ให้ความรู้สึกดีๆ ให้เรา

เรามักมองอะไรแค่ฉาบฉวยแล้วก็ตัดสินด้วยสายตา

ซึ่งบางทีสิ่งที่เรามองข้ามไป

อาจเป็นสิ่งที่ดีมี่สุดในชีวิตเราก็เป็นได้

อยากให้เรา จงหันกลับมามองคนที่อยู่ใกล้ ๆ . . .

โดยใช้หัวใจมองบ้าง แล้วเราก็จะรู้ว่าจริง ๆ แล้วสิ่งมีค่าที่สุดอยู่ใกล้ ๆ เรานี่เอง

....................................................................................................................................